Saturday, September 06, 2008

قدرت واژه

نفر دوم: در کتاب شب پیشگویی، پل استر از زبان جان تروز(یکی از شخصیتهای داستان) حکایتی را نقل میکند درباره نویسنده ای فرانسوی که از نویسندگان پیشروی روزگار خودش بود. این نویسنده زمانی داستان منظوم طویلی منتشر میکند درباره ی مرگ ناشی از غرق شدن یک کودک و دوماه بعد در آخرین روز سفر به سواحل نرماندی دختر پنج ساله اش هنگام آب تنی در دریای مانش غرق میشود. پس از این اتفاق این نویسنده سوگند میخورد که دیگر دست به قلم نبرد چرا که به خود باورانده بود که واژه هایی که درباره ی مرگ خیالی به تحریر درآورده بود باعث غرق شدن واقعی دخترش شده بود و دریک تراژدی داستانی موجب فاجعه ای در دنیای واقعی شده بود. بعد از ذکر این حکایت بین تروز و سیدنی (راوی کتاب) دراین باره بحث میشود و سرانجام تروز میگوید: اندیشه ها واقعیت دارند. واژه ها واقعی اند. هرچه انسانی باشد واقعی است و گاه ما پیش از وقوع حادثه ای از آن با خبریم، ولو اینکه از پیش بینی خود آگاه نباشیم. ما در زمان حال به سرمیبریم، ولی آینده را هرلحظه در درون خود داریم. شاید نوشتن به همین مربوط باشد، سیدنی: نه گزارش رویدادهای گذشته، بلکه ایجاد رویدادهای آینده. و تم اصلی این کتاب نیز گویا براساس همین ایده است.
به هرحال چه به این شدت باشد و چه نباشد، به نظر من قدرت واژه و نوشتن از تمرکزی است که بوجود می آید یعنی تا وقتی ایده ای شکل واژه و نوشتن به خود نگرفته است، بصورت امواجی پراکنده است و پراکندگی ضعف می آورد، و نوشتن، نقطه همگرایی این امواج است، نوشتن زمانی است که پراکندگیها به مرور از بین میروند و آنوقت تمرکز بدست آمده مجددا به ذهن ما برمیگردد و جایگزین پراکندگیهای قبلی میشود و حالاست که دیگر قدرت دارد و میتواند بر رفتارهای آینده ما موثر باشد .

Labels:


|



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?