Thursday, March 05, 2009

در این روزگار

نفر دوم: /آ
یک - در خبرها میخواندم که کتاب و کتابخوانی در هرات نسبت به گذشته رونق بیشتری پیدا کرده است و کتابخانه ی این شهر با حدود چهل هزار جلد کتاب بیشتر از قبل مورد استفاده قرار میگیرد و بخصوص از طرف جوانترها. باعث خوشحالی و امیدواری است برای آینده ی این کشور جنگزده. از وقتی که کتابهای خالد حسینی را خواندم احساس خاصی به این سرزمین پیدا کرده ام، دلسوزی است یا علاقه نمیدانم. امسال هم چند دانشجوی افغان داشتم، دانشجویانی با علاقه و پشتکار بسیار و فعال در زمینه ی کارهای فرهنگی مثلا یک نشریه در می آورند که نمونه اش را با این حجم و کیفیت در بین بچه های خودمان ندیده ام. همیشه فکر میکنم که چرا عاقبت یک کشور اینطور میشود؟

دو- چند وقت قبل از سری کتابهای ادبیات داستانی جهان برای نوجوانان کتاب ساده دل نوشته ولتر را دیدم. کتابی با حجم نسبتا کم و متن خیلی گسسته. همین کتاب را با ترجمه مرحوم قاضی و چاپ حدود چهل سال پیش را هم از اتفاق پیدا کردم. جالب است که در این چاپ جدید چنان بلایی به سر کتاب آمده است که گویا اصلا ربطی به همدیگر ندارند. معلوم نیست چه اجباری بوده است که این کتاب دوباره و به این سبک چاپ شود؟ اجباری بوده است؟ خوب چاپش نمیکردید اصلا. /آ

|



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?