Sunday, August 27, 2006
پلوتون
نفر دوم: این قضیه ی اخراج تحقیرآمیز پلوتون از جمع سیاره های منظومه شمسی هم از آن تراژدیهایی است که فقط میتواند در قرن بیست و یکم اتفاق بیفتد و فقط از دست این آدمیزاد به شدت علم زده بر می آید. هفتادوشش سال نشسته باشی پای این منظومه و عشق و احساست را بی دریغ و بی چشمداشت نثارش کرده باشی و بعد یکهو یک جماعتی بنشینند دور هم و چون یکی از سه شرط سیاره بودن را نداشته ای عذرت را بخواهند بدون در نظر گرفتن آن عشق و وابستگی ای که در این مدت شکل گرفته. یکی نیست که بگوید شما هفتادوشش سال داشته اید گزینش میکرده اید؟ اینطوری که روی هرچه سیستم گزینش است را سفید کرده اید. ظاهرا این تقسیم بندی دنیا به خودیها و غیرخودیها به جمع ستاره شناسان محترم هم سرایت کرده است، به جای اینکه بیایند و دایره خودیها را گسترش دهند با اندکی اغماض و گذشت، با سخت گیری و دگم بازی و تنگ و محدود کردن معیارها، خودیهای قدیمی را هم کنار میگذارند و فراری میدهند آن هم با یک انگ که تا ابد باید دنبالت باشد: کوتوله! در هر صورت با همه این اوصاف پلوتون بیچاره تنهاتر از همیشه در آن فاصله دور باید به گردش مداری اش ادامه دهد بدون اینکه عضو این خانواده باشد و این یعنی یک بیگاری رسمی! /آ
